Wysoki Kamień - tam i z powrotem z Zakrętu Śmierci
Wysoki Kamień w Górach Izerskich: łagodne podejście żółtym szlakiem, skałki, wieża widokowa z widokami na Karkonosze. Idealna trasa na spokojne przedpołudnie.
Opis trasy
Wysoki Kamień to jeden z tych szczytów w Górach Izerskich, przy których nie musisz się zastanawiać, czy to dobry pomysł. Po prostu idziesz. Start z Zakrętu Śmierci, żółtym szlakiem, cała droga leśna i szeroka. Nasz niespełna pięciolatek przeszedł tam i z powrotem o własnych siłach, więc jeśli masz ze sobą dziecko i odpowiednią ilość przekąsek jako motywację, to trasa dla dzieci w Górach Izerskich nie musi oznaczać kompromisu.
Podejście jest łagodne przez całą drogę. Po drodze będziecie mijać skalne formacje - Czerwone Skałki, Dzwonnicę i kilka innych, które nie mają tabliczek, ale i tak zatrzymują na chwilę. To nie jest trasa, na której będziesz się zastanawiać, gdzie skręcić albo czy dasz radę. Szlak na Wysoki Kamień z Zakrętu Śmierci jest prosty nawigacyjnie i prowadzi prosto na szczyt.
Sam Wysoki Kamień robi to, czego oczekujesz. Jest wieża widokowa, jest punkt gastronomiczny - napoje, przekąski, coś zimnego. Ze szczytu widać Śnieżne Kotły, a przy dobrej pogodzie również Śnieżkę. To nie jest przypadkowy widok, przy którym robisz zdjęcie i zapominasz. Stąd rozumiesz, gdzie jesteś i co cię otacza.
Komu polecam tę trasę bez wahania: komuś, kto w góry chodzi raz na jakiś czas i nie chce ryzykować, że skończy dzień z obolałymi nogami i złymi wspomnieniami. I komuś z dziećmi, kto chce czegoś więcej niż spacer po parku, ale bez przesady z trudnością. Jeśli planujesz spokojne przedpołudnie w Szklarskiej Porębie i chcesz mieć czas na obiad w mieście - wchodzisz, schodzisz, jesteś z powrotem przed południem.
Najciekawsze punkty
- ✦Wysoki Kamień (1058 m n.p.m.) to najdalej na wschód wysunięty tysięcznik Gór Izerskich i jednocześnie punkt w Koronie Gór Dolnego Śląska. Grzbiet zbudowany jest z hornfelsów - skał odpornych na wietrzenie, które tworzą charakterystyczne skałki na szczycie. Historia schroniska zaczyna się w 1837 roku, kiedy rodzina Schaffgotschów wybudowała tu Hochsteinbaude, jedno z pierwszych schronisk w całych Sudetach. Wieża widokowa stanęła w 1875 roku. Samo schronisko nie przetrwało długo w dobrej formie - spłonęło w 1882, odbudowane działało do 1962 roku, a rok później je rozebrano. Dopiero w 1996 roku działkę kupili Dorota i Józef Gołba ze Szklarskiej Poręby i zaczęli budowę kamiennego schroniska od podstaw. Gotowe było w czerwcu 2009 roku. To ta historia w skrócie, którą czujesz, kiedy stoisz na szczycie i patrzysz na budynek - tu coś musiało być wcześniej.
- ✦Zakręt Śmierci (775 m n.p.m.) to najbardziej spektakularny punkt na Drodze Sudeckiej w Górach Izerskich. Wybudowany w latach 1935–1937 na stromym północnym zboczu Czarnej Góry, zatacza niemal idealny łuk 180 stopni na długości 440 metrów - imponujące dzieło inżynierii drogowej, wzorowane na alpejskich szosach widokowych. Droga Sudecka (Sudetenstraße) miała oficjalnie charakter turystyczny, choć w murze oporowym zakrętu umieszczono chodniki - według jednej z wersji minerskie, przeznaczone do wysadzenia drogi w razie konfliktu. Historycy podchodzą do tej tezy sceptycznie, wskazując, że równoleżnikowy przebieg szosy nie miał sensu strategicznego, a tunele przypominają stare sztolnie górnicze typowe dla tego rejonu. Przed wojną miejsce nosiło nazwę Große Kurve (Wielki Zakręt) i od razu stało się popularnym punktem widokowym z panoramą na Karkonosze i Kotlinę Jeleniogórską. Po 1945 roku zakręt zyskał ponurą sławę za sprawą wypadków samochodowych. Najgłośniejsza legenda mówi o kolumnie radzieckich ciężarówek, które miały runąć w przepaść w 1945 roku - choć szczegóły tej historii nie są potwierdzone, nazwa Zakręt Śmierci przylgnęła na dobre. Dziś to popularny punkt widokowy z tarasem. Nad drogą wznoszą się skałki z hornfelsów - twardych skał kontaktowo-metamorficznych z pogranicza granitu karkonoskiego i skał osadowych, tej samej geologii co pobliski Wysoki Kamień. Połączenie inżynierskiej brawury, niejednoznacznej historii i rozległej panoramy sprawia, że miejsce ma w sobie coś, czego nie zastąpi żaden opis.
Mapa i profil trasy
Start trasy
Profil wysokości
- żółty
Trasa prowadzi od 787 do 1052 m n.p.m., suma podejść 307 m, najwyższy punkt na 3,1 km.
Prognoza pogody
Prognoza dla startu (787 m) i najwyższego punktu trasy (1052 m).
| Parametr | Start787 m | Najwyższy punkt (1052 m) |
|---|---|---|
| Pogoda | ||
| Temperatura | ||
| Wiatr | ||
| Porywy | ||
| Szansa opadów | ||
| Chmury niskie | ||
| Widoczność |
- Porywy poniżej 40 km/h: komfortowo
- Porywy 40–60 km/h: nieprzyjemnie na odsłoniętych odcinkach
- Porywy powyżej 60 km/h: unikaj grani
Na odsłoniętych graniach wiatr bywa silniejszy niż w prognozie.
Wiatr, porywy i opady: najwyższa wartość w wybranej porze dnia; noc: temperatura minimalna, zachmurzenie średnie. Widoczność orientacyjnie, prognoza modelu; gdzie model jej nie podaje, „mgła” pochodzi z kodu pogody, „możliwa mgła” z wilgotności powietrza od 95%, a w pozostałych godzinach komórka zostaje bez wartości.
Obserwacja nieba (wieczór, noc): dobra przy zachmurzeniu poniżej 30%, ciemnym niebie i Księżycu pod horyzontem lub oświetlonym w mniej niż połowie; słaba przy zachmurzeniu od 70%; w pozostałych przypadkach średnia. Słońce i Księżyc dla punktu startu.
Dane: Open-Meteo (CC BY 4.0)
Gdzie będą chmury
betaPrognoza modelu ICON (siatka ok. 7 km). Dobrze pokazuje, czy szczyt wystaje ponad chmury, ale mgły w wąskich dolinach często przeocza. Traktuj ją jako wskazówkę, nie gwarancję.
