Wysoka Kopa - pętla z Polany Jakuszyckiej przez Halę Izerską
Petla z Jakuszyc na Wysoką Kopę przez Halę Izerską
Opis trasy
Polana Jakuszycka to jeden z tych startów, gdzie pierwsze kilometry kojarzą się bardziej ze spacerkiem niż z górską wędrówką. Żółtym szlakiem, który szybko przechodzi w zielony, idziesz w kierunku stacji turystycznej Orle po asfalcie, cały czas płasko. Żadnych podejść, żadnych niespodzianek. To się nie zmienia przez długi czas.
Za Stacją Turystyczną Orle przesiadasz się na czerwony szlak i dalej płasko, aż do Chatki Górzystów. I tu jest ten moment, o którym warto wiedzieć, zanim wyjdziesz. Tuż przed chatką otwiera się Hala Izerska. Mnie to miejsce zatrzymało mocniej niż się spodziewałem. Już wiem, że tu wrócę. To nie jest widok z wysokiego szczytu - to łąka w dolinie Izery, otoczona lasem, z pewnym spokojem, który ciężko opisać. Samo schronisko to też dobry punkt na przerwę przed dalszą częścią trasy.
Za Chatką zaczyna się jedyna wyraźniejsza zmiana profilu na całej trasie. Po mniej więcej dziesięciu kilometrach chodzenia po płaskim terenie wchodzisz pod lekką górkę. Idziesz żółto-niebieskim, potem odbijasz w lewo na żółty, finalnie skręcasz w prawo na czerwony - i tam po paru kilometrach znajduje się Wysoka Kopa - najwyższy szczyt Gór Izerskich, 1126 m n.p.m. Tyle że na sam wierzchołek nie wejdziesz - kopuła szczytowa jest zalesiona i objęta ochroną ze względu na cietrzewia. Tablicę z pieczątką znajdziesz przy czerwonym szlaku, więc dla tych, co zbierają pieczątki - to jest po drodze. Jeśli masz jeszcze nogi, możesz zboczyć na Izerskie Garby - tam jest odkrywkowa kopalnia kwarcu Stanisław, warta krótkiego odcinka.
Powrót niebiesko-zielonym w dół, a potem już tylko zielony z powrotem na Polanę Jakuszycką. Dystans jest konkretny, więc ta trasa jest dla kogoś, kto ma już kilka dłuższych wyjść za sobą i wie, czym różni się zmęczenie nóg od zmęczenia nóg po dwudziestu kilometrach. Przewyższenie jest minimalne jak na taką długość - nie ma tu żadnego trudnego technicznie odcinka. To po prostu długie chodzenie przez piękne tereny Gór Izerskich. Bez dramatów, bez przepaści, za to z dużą ilością spokojnego lasu i jednym momentem, który zostaje.
Najciekawsze punkty
- ✦Wysoka Kopa - najwyższy szczyt Gór Izerskich po polskiej stronie Sudetów, 1126 m n.p.m., a do tego najbardziej wysunięty na zachód szczyt z Korony Gór Polski. Na sam wierzchołek nie trafisz żadnym oznakowanym szlakiem - kopuła jest zalesiona i objęta ochroną cietrzewia. Klub Zdobywców Korony Gór Polski przeniósł tablicę szczytową poza chroniony obszar, więc pieczątkę odbijasz przy czerwonym szlaku, nie na szczycie.
- ✦Hala Izerska - górska łąka w dolinie Izery, między 840 a 880 m n.p.m. Pierwsze zabudowania pojawiły się tu w 1630 roku - zbudował je Tomasz, Czech, który uciekł tu przed prześladowaniami religijnymi. To jeden z tych punktów na trasie, gdzie warto się zatrzymać dłużej niż tylko na chwilę.
- ✦Chatka Górzystów - schronisko przy Hali Izerskiej, naturalna przerwa przed jedynym podejściem na trasie. Stoi tuż przy tym miejscu, gdzie łąka robi największe wrażenie, więc czas na odpoczynek tutaj jest dobrze zaplanowany przez samą trasę.
- ✦ Stacja turystyczna Orle - pierwszy punkt na trasie, do którego dochodzisz po płaskim odcinku z Polany Jakuszyckiej. Miejsce na pierwszą przerwę, zanim zmienisz szlak na czerwony i ruszysz w stronę Chatki Górzystów.
Mapa i profil trasy
Start trasy
Profil wysokości
- czerwony (Hřebenovka (Liberecký kraj))
- czerwony
- niebieski
- żółty
- czerwony (Główny Szlak Sudecki)
- czerwony (Internationaler Bergwanderweg Eisenach–Budapest (Polen West))
Trasa prowadzi od 810 do 1120 m n.p.m., suma podejść 435 m, najwyższy punkt na 15,3 km.
Prognoza pogody
Prognoza dla startu (874 m) i najwyższego punktu trasy (1120 m).
| Parametr | Start874 m | Najwyższy punkt (1120 m) |
|---|---|---|
| Pogoda | ||
| Temperatura | ||
| Wiatr | ||
| Porywy | ||
| Szansa opadów | ||
| Chmury niskie | ||
| Widoczność |
- Porywy poniżej 40 km/h: komfortowo
- Porywy 40–60 km/h: nieprzyjemnie na odsłoniętych odcinkach
- Porywy powyżej 60 km/h: unikaj grani
Na odsłoniętych graniach wiatr bywa silniejszy niż w prognozie.
Wiatr, porywy i opady: najwyższa wartość w wybranej porze dnia; noc: temperatura minimalna, zachmurzenie średnie. Widoczność orientacyjnie, prognoza modelu; gdzie model jej nie podaje, „mgła” pochodzi z kodu pogody, „możliwa mgła” z wilgotności powietrza od 95%, a w pozostałych godzinach komórka zostaje bez wartości.
Obserwacja nieba (wieczór, noc): dobra przy zachmurzeniu poniżej 30%, ciemnym niebie i Księżycu pod horyzontem lub oświetlonym w mniej niż połowie; słaba przy zachmurzeniu od 70%; w pozostałych przypadkach średnia. Słońce i Księżyc dla punktu startu.
Dane: Open-Meteo (CC BY 4.0)
Gdzie będą chmury
betaPrognoza modelu ICON (siatka ok. 7 km). Dobrze pokazuje, czy szczyt wystaje ponad chmury, ale mgły w wąskich dolinach często przeocza. Traktuj ją jako wskazówkę, nie gwarancję.
